Przepisy o autonomicznych pojazdach w Polsce — co zmieniło się 24 czerwca 2026

24 czerwca 2026 weszła w życie ustawa opublikowana w Dzienniku Ustaw jako DzU.2025.1843. Ogłoszono ją 23 grudnia 2025, vacatio legis wynosiło sześć miesięcy — i przez te pół roku branża transportowa robiła przygotowania. Dziś wiemy, co ustawa faktycznie zmienia, a co zostaje po staremu jeszcze przez kilka lat. Przeczytasz tu konkretnie: jakie warunki musi spełnić operator pojazdu autonomicznego, ile kosztuje zezwolenie i kto w Polsce już się do tego przymierza.

Zezwolenie zamiast prawnej szarej strefy

Przed czerwcem 2026 autonomiczne pojazdy jeździły po polskich drogach wyłącznie na podstawie rozporządzeń o ruchu próbnym — każda trasa wymagała osobnych uzgodnień z urzędem marszałkowskim i GDDKiA. Teraz ustawa wprowadza jedno, zunifikowane zezwolenie ministra infrastruktury. Firma ubiegająca się o licencję musi przedstawić dokumentację techniczną pojazdu, polisę OC dostosowaną do ryzyka autonomicznego oraz plan operacyjny obejmujący zasięg geograficzny usługi.

Koszt uzyskania takiego zezwolenia — według danych z Geek Week Interia — wynosi od 20 do 40 tys. zł w zależności od kategorii pojazdu i zasięgu operacyjnego. Tańsze jest zezwolenie na pojazdy kursujące wyłącznie na wyznaczonym obszarze (np. centrum jednego miasta), droższe — gdy trasy mają przekraczać granice administracyjne.

Wymogi nadzoru w fazie przejściowej

Tu ustawa jest twarda: każdy pojazd autonomiczny musi w fazie przejściowej spełniać wymogi nadzoru technicznego, dopóki minister infrastruktury nie wyda rozporządzenia zwalniającego z tego obowiązku. Rozporządzenie może pojawić się dopiero po co najmniej trzech latach danych operacyjnych zebranych przez daną firmę i po pozytywnej ocenie TÜV lub UDT. W praktyce oznacza to, że do mniej więcej 2029–2030 każde autonomiczne taxi musi spełniać dodatkowe wymogi certyfikacyjne, zanim prawo pozwoli na w pełni bezzałogową eksploatację.

Dla pasażera różnica jest zerowa: usługa wygląda i działa jak w pełni autonomiczna. Wymogi nadzoru to kwestia techniczno-prawna — widoczna w dokumentacji i polisach, nie w interfejsie aplikacji.

Kto w Polsce już rusza z przygotowaniami

Na razie jedyną polską firmą, która publicznie zapowiedziała testy w warunkach drogowych po wejściu ustawy, jest Eternis. Według informacji publikowanych przez branżowe media firma planuje uruchomienie pilotażu w jednym z większych miast — konkretna lokalizacja ma zostać ogłoszona w czwartym kwartale 2026. To projekt badawczo-rozwojowy, nie komercyjna usługa, więc pasażerowie nie będą mogli z niego korzystać.

Zagraniczni gracze — Waymo, Baidu Apollo, Mobileye — na razie obserwują rynek. Ustawa jest napisana na tyle kompatybilnie z regulacjami unijnymi, że wejście któregoś z nich w Polsce w perspektywie 2027–2028 jest technicznie możliwe. Wymagałoby to jednak osobnych uzgodnień z ministerstwem, bo każde zezwolenie jest wydawane indywidualnie na konkretną flotę, nie na markę.

Co ustawa mówi o cenach i danych pasażerów

Dwie kwestie, które często pojawiają się w pytaniach: ceny i prywatność. Ustawa nie reguluje stawek — operator może pobierać dowolną opłatę, ale musi ją podać z góry, przed rozpoczęciem kursu (brak możliwości wystawienia rachunku wyższego niż zaoferowany). Dane pasażerów zbierane przez systemy pojazdu (kamery, lidar, lokalizacja GPS) objęte są RODO tak samo jak dane zbierane przez aplikacje mobilne — czyli zgoda jest wymagana, a usunięcia można żądać w każdej chwili. O tym, ile danych faktycznie zbiera autonomiczny pojazd, pisaliśmy szczegółowo w tekście ile danych zbiera autonomiczny pojazd.

Co to oznacza dla Opola i sieci RoboCab

Planowany start usługi RoboCab w Opolu to 2027 rok — czyli już po wejściu przepisów w życie. Zezwolenie, certyfikacja techniczna pojazdu i zunifikowana polisa OC zgodna z ustawą: to właśnie te ramy DzU.2025.1843 wyznacza dla każdego operatora autonomicznego. Jeśli chcesz śledzić, jak postępują przygotowania, wróć na stronę główną RoboCab — daty i konkretne trasy pojawią się tam w pierwszej kolejności.