Kto odpowiada, gdy autonomiczne auto spowoduje szkodę

Prawo 11 czerwca 2026 · ~6 minut czytania

Pytanie, które rozstrzyga, czy ktoś w ogóle wsiądzie: skoro nikt nie trzyma kierownicy, to kto płaci, gdy dojdzie do stłuczki? W zwykłym aucie odpowiedź jest oczywista — winny jest kierowca i jego OC. Wyjmij kierowcę z równania i nagle robi się pytanie z trzema możliwymi odpowiedziami. Spróbujmy je rozplątać po ludzku, bez prawniczej nowomowy.

Najważniejsze: dla poszkodowanego prawie nic się nie zmienia

Zacznijmy od tego, co najbardziej praktyczne. Jeśli auto autonomiczne uczestniczy w kolizji, osoba poszkodowana nie ma za zadanie ustalać, czy zawinił algorytm, czujnik, czy aktualizacja oprogramowania. Tym samym, czym zawsze: jest obowiązkowe OC pojazdu, i to ono w pierwszej kolejności pokrywa szkody drugiej strony. Tak jak dziś — zgłaszasz szkodę, ubezpieczyciel wypłaca.

Ten model wprost popierają sami ubezpieczyciele. Allianz, jeden z największych na świecie, przy okazji branżowego dnia poświęconego automatyzacji mobilności argumentował, że odpowiedzialność powinna zostać przy posiadaczu pojazdu, a ubezpieczyciel komunikacyjny ma pozostać pierwszym punktem kontaktu dla poszkodowanego — niezależnie od tego, czy za kierownicą siedział człowiek, czy prowadziła maszyna. Innymi słowy: skomplikowane „kto naprawdę zawinił" zostaje po stronie firm, a nie ofiary.

Pierwszy płaci ubezpieczyciel pojazdu. Dopiero potem, w tle, rozstrzyga się, kto ostatecznie poniesie koszt — bez angażowania poszkodowanego.

A kto ostatecznie ponosi ciężar — to już zależy

Tu zaczyna się prawdziwa różnica wobec klasycznego auta. Po wypłacie OC ubezpieczyciel może dochodzić zwrotu od podmiotu, który faktycznie odpowiada za przyczynę. W zależności od sytuacji może to być:

Najlepiej dopracowany wzorzec ma tu Wielka Brytania, gdzie ustawa o pojazdach automatycznych przyjmuje prostą zasadę: gdy auto w trybie autonomicznym spowoduje szkodę osobie trzeciej, wypłaca ubezpieczyciel, a potem dochodzi roszczeń od podmiotu odpowiedzialnego za usterkę. Poszkodowany dostaje pieniądze szybko; spór o przyczynę toczy się obok niego, nie na jego barkach. Większość państw UE zmierza w podobnym kierunku.

Co mówi polskie prawo

W Polsce ramy dla pojazdów autonomicznych porządkują przepisy ogłoszone w grudniu 2025, które wchodzą w życie 24 czerwca 2026. Dla kwestii odpowiedzialności kluczowe są dwie rzeczy:

Do tego dochodzi unijna dyrektywa o odpowiedzialności za produkt, którą państwa członkowskie wdrażają do końca 2026 roku — to ona domyka furtkę po stronie producenta i twórcy oprogramowania, gdy źródłem szkody okaże się wada systemu, a nie błąd kierowcy czy operatora.

Jak to wygląda przy pierwszym polskim robotaxi

Usługa w Polsce jeszcze nie jeździ — start planowany jest na 2027 rok. Po uruchomieniu układ odpowiedzialności ma być ułożony tak, żeby pasażer i inni uczestnicy ruchu nie odczuli żadnej luki: ważne OC floty, obecny operator zgodnie z wymogiem prawa i nadzór nad każdym przejazdem. Kto czuwa nad autem w trakcie kursu, rozpisaliśmy osobno (kto czuwa nad autonomicznym autem), a co system w ogóle o przejeździe rejestruje — w tekście o danych, kamerach i RODO.

Podsumowując bez owijania: pytanie „kto zapłaci" ma dziś dobrą odpowiedź. Najpierw ubezpieczyciel pojazdu — szybko i bez przerzucania ciężaru dowodu na poszkodowanego. A spór o to, czy ostatecznie obciążyć operatora, producenta, czy innego kierowcę, toczy się tam, gdzie jego miejsce: między firmami i ich prawnikami, nie na chodniku po stłuczce.